دیگ مارست
هدف :
محاسبه رابطه بین دما و فشار در منطقه اشباع که تغییر فاز داریم و
البته مقایسه مقادیر بدست آمده عملی با مقادیر تئوری به وسیله معادله کلاپرون و
جداول ترمودینامیک.
تئوری :
سیال درون دیگ آب میباشد که در حالت زیر( 98 درجه سانتی گراد ) به
صورت مایع متراکم است با حرارت دادن به آب پس از عبور از نقطه اشباع دو فازی میشود
یعنی ملکولهای سطح آب به تدریج به بخار تبدیل میشوند ، گرما باعث زیاد شدن تحرکات
ملکولهای آب و ترک کردن سطح آب به علت افزایش انرژی حاصل از گرمایی است که به آب
داده ایم ، هرچقدر فشار آب بالاتر باشد در دمای بالاتری بجوش می آید.
شرح آزمایش :
دیگ را تا اندازه خاصی پر از
آب میکنیم و شیر را باز گذاشته و گرم کن یا المنت حرارت را روشن میکنیم.
در اثر حرارت دان ، آب جوش می آید و صبر میکنیم که بخار آزادانه از
شیر خارج شود ، یعنی هیچگونه هوایی در دیگ باقی نمی ماند .
شیر مربوطه را بسته و دما سنج را به کار می اندازیم و فشار ، دما و
زمان را با افزایش 0.5 bar
در هر مرحله یاداشت کرده تا فشار به 3 bar
برسد و بعد از آن هیتر را خاموش کرده و مجدداً با کاهش فشار هر 0.5 bar ، دما ، فشار و زمان را یادداشت میکنیم.
